Movidillas.net

Reprodúzovos a continuación un mail que me enviaron:

____________________________________________

The amablingua

Xa viña sendo time de que el new president descubrise the magic solution to the cosa de la lengua no Galician Country.

The solution é o chamado “castrapo enriquecido”, al que también chaman “eurocastrapo”, “triglosia feijooooana”, amablingua , “galcasinglish” ou, na Galicia Sur, simplemente “feixoada”.

Basically consiste en ser amables. You are moi amable, in such a way que no ofendas a nobody arround. Because the cosa es no imponer, e se ti escolles one language –only one, ollo!- ti andas
imponiéndote que nin a milk! So, first asunto: amabilidade, gentleness e, especially, never, never, never, mesmo nunca, fales only in the regional idioma.

The second cosa vén sendo a closing down das galescolas, que finally serán substituídas by “trilingüelas” (not “bi”, but “tri”), to properly enseñar the new lengua.

This is, efectivamente, the solution to the cuadratura of the circle: combinar a “soberanía lingüística” dos pais, with the deber of promoting e facer normal o galego, sin ofender a la lengua de Rosa Díaz, and also co obxectivo de trilingüizar aos nenos and little girls.

So, a nai escolle, e choose o que choose, sempre ficará happy, ya que a súa escolla is included in the eurocastrapo. In fact, this feixoada is the “tres in one”, very inclusive and amabilismo.

At the same time, the Xunta resolverá o “problem” educativo, sen que such a thing lle supoña un quebranto presupuestario. Efectivamente, as a matter of fact, o novo language non ten a very precise normas, and predomina a única and conocida only norma do “tanto ten, ti vai disimulando”, que se complementa coa de “never rained que non escampara”. Así, the teachers training is going to ser very barrato, barrato, cal carpet of magrebí.

And, by the way, if non caíches na conta, este artículo is the first one written in the new idioma. Buena luck and remember o que di the song: non te warrees,
be happy, tra,la,la,la,la,la,la,la….

Saúde.

A situación que se está a vivir en Galiza últimamente é incomprensíbel, intolerábel, e debe de se acabar xa.

A UE xa chamóu a atención ó executivo galego polo tema lingüístico, pero o noso presidentiño non se digna a baixa-la cachola nin ante a UE, nin ante o pobo galego. Non sei a vos, pero a mín paréceme incríbel que ata a UE, que é un organismo que no seu tan mediático Tratado de Lisboa non recoñecía a igualdade de dereitos entre falantes das distintas linguas europeas, é un organismo que sabe ver cando unha lingua atópase en perigo, un organismo que polo menos nesta ocasión, soubo apreciar cando un governo pásase da raia. En troques, o governo galego non cesa na súa puxavantada para facer do galego unha lingua de paletos, como se diría nos séculos escuros ou no franquismo, nin no seu empeño en desprover ó pobo de calquer tipo de identidade galega, que non galeguista.

A pesares disto, o PP de Galicia, máis en concreto o seu líder e presidente do parlamento galego, o mesmo home que rube ó poder dende a incompetencia e mailo fracaso profesional para se enriquecer a él a mailos seus amigos con privatizacións de todo aquilo que é publico e que lle apetece, tivo o despropósito de pedirlle hoxe ó BNG que deixase de “chamar Galiza ó país”, e que deben de admitir que “nos chamamos Galicia” ante o conxunto dos cidadáns. “Non lles pido que deixen de ser nacionalistas, pero si moderación”, insistiu esta mañá Feijóo ante os nacionalistas no parlamento.

Ante isto, cabe suliñar que a Real Academia da Lingua Galega (RAG) dí que tanto Galicia como Galiza son formas comúns e igual de válidas para denominar á nosa terra. Pero claro, se ollamos tras as árbores, darémonos de conta de que a verdadeira intención tras ésta carallada españolista, anticultural e antigaleguista, non era máis que crear unha cortina de fume para distraer do tema do decreto do galego, gran proxecto que está levando a cabo o executivo de Feijóo para destruir parte da cultura galega a longo prazo, reducindo o uso de galego no ensino ó 30 %.

Así é todo, que coa UE rifándolles por por en perigo á lingua, con centos de traballadores despedidos por eles, que lles están a reclamar empleo e cartos, con desvergoñas na xestión dos recursos enerxéticos e cunha actitude expoliativa-destructiva da natureza galega ás costas, o executivo de Feijóo ahí segue, sen que ninguén lle diga nada.
É, ou non é? Hai que botalos, ho. A pregunta é, ¿imos agardar ata que ningún dos nosos fillos non sepa falar o noso idioma?