Tweet Airirños, airiños aires. Rosalía de castro sempre viva, a 125 anos de finar. Homenaxe e acción conxunta dos membros de Blogues pola Lingua (BpL). Escollín este poema polo lonxe que estou da terra, e polo preto que me sinto destes versos. Airiños, airiños aires, airiños d’a miña terra; airiños, airiños aires, airiños, leváime á [...]
Leer más sobre O ar que me leva a casa dende a fin do mundo.
Tweet Lóstregos. Vomitan choiva e rompen o ar. Ó longo da rúa, os homes danse á fuga. Os lóstregos e a auga invaden as estancias. A xente corre desesperada, cara ó refuxio. Un home no medio do vendaval, corre, rube, baixa escalas, pra as volver a baixar e rubir un pouco máis adiante. Escapa con [...]
Tweet Gris pomba, atorada no tellado, camiña renga polo berce de fume da cidade gris. Gris pomba, malia os tempos, procura comida nos recunchos da urbe. Remonta o vó, pomba gris, que polo teu coxo andar non se adormezan as túas as. Voa ceibe, ti que podes, pois na terra berramos, tolos todos, mais no [...]
Últimos comentarios