Good morning, Vietnam!!
Hoxe é un día triste.
Hoxe Galiza perdéu as eleccións. Non porque gañase o PP con maioría absoluta, senón porque a liberdade dos suxeitos pra iren a votar, estivo limitada por varios flancos: a saber de leis electoráis coma a lei D’Hondt (impide que o noso voto se traduza en representación, infrinxindo así os principios democráticos), ou a saber da escasa información disponíbel ó votante. Por suposto o teu voto non vale nadiña, porque o sistema ocúpase de que só poidas elixir entre 3 opcións principais, que son ultradereita nacionalista española ultracaciquil e case fascista, nacionalismo servilista coas empresas, e falso socialismo, máis servil se cabe, con un abanico de intereses empresariáis máis amplo quizá. A maioría da xente non o verá por que están adoctrinados polos medios de comunicación, pois ós empresarios e banqueiros que posúen os principais grupos de medios de comunicación (PRISA, Grupo Planeta, ZETA, MediaPro, Grupo VOZ, etc) interésalles falar só das 3 opcións devanditas. Interésalles dar unha “información” que “forma” ó consumidor pra aceptar esas predeterminadas opcións. Non é conspiranoia, é un feito, posto que o banco Santander controla SER e Cuatro, ou o BBVA controla OndaCero e Antena 3. E só por exemplificar con bancos.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=RnWj9uCH_pY]
Neste vídeo pódese apreciar que, no caso da consciencia colectiva, ésta perdéuse no mesmo momento no cal se perdéu a libre información, ó se converter ésta derradeira nunha mercadoría dos poderosos, mediante a cal conseguen manternos a nós, os votantes consentidores, a nós, os borregos, no redil.
Foi un triste día pra Galiza non por cambiar de dirección, senón porque a xente ía sen rumbo a votar.As eleccións convertéronse un ano máis, nun festín no que o poder establecido, veña de man dun partido ou de outro, proporcionaba ó cidadán o medio pra que éste consentise, permitise, e lexitimase legalmente as accións da oligarquía. A participación subíu, ben, pero con ela tamén subíu o número de persoas, que decidiron deixar de representarse a sí mesmas pra seren representadas por terceiros, por non falar dos que gañaron finalmente. Dende o punto de vista máis básico de todos, trátase dun pacto co demo. “Nós podemos despreocuparnos, que eles xa mandan.” (Jajajaja)
A xente xa está demasiado durmida como pra concebir un cambio? O que se ve nas eleccións non é ós pobos decidindo, é ó pobo lobotomizado, actuando como unha marioneta ó servizo dos grandes intereses económicos de sempre. Se eres de esquerdas votas PSOE e se eres de dereitas votas PP, e se eres nacionalista, votas BNG. Se cres que o que governa o fixo mal, votas á oposición, e se crées que o fixeron ben, vótaslle a eles. Señores, así é como funciona unha sociedade demasiado simple, véxase a sociedade das formigas.
A lei comenta que haber liberdade haina; se non queres ningunha das 3 opcións, podes votar a outro partido, por exemplo Esquerda Unida. Qué é o que pasa? Pásache de todo, meu: coa actual ley electoral, Esquerda Unida nunca sacaría representación, porque os seus votantes están demasiado diseminados como pra significar un porcentaxe significante nunha mesma circunscripción electoral, como é requerido pra sacar ó menos un escano. Isto, nos din, é bó, porque é un sistema de control.
…
…
Ninguén se pregunta dúas veces porqué é bó un sistema de control? Mellor pra o sistema. Alguén se o está a preguntar? Hummm, O sistema ocuparáse de empregar os medios de comunicación, ben pra difamar a alternativa, ben pra menospreciá-la, ben pra alterar o consciente colectivo desfavorablemente con respecto ó que pensóu na alternativa. Cando te das de conta de que o sistema movéu ficha, xa gañóu a partida, e xa non vale o de “tiro porque me toca” porque non che ha volver tocar. A menos que…
A menos que alguén se erga e berre “XA BASTA”, a menos que os que queremos o mesmo, deixemos as nosas posibles diferenzas entre nós, para apoiar ese berro, para deixar de se-los cómplices dos governos que nos rouban, que nos estoupan, e que, por encima de todo, mantéñennos nesta situación. É INTOLERÁBEL. A conquista da nosa liberdade farémola non só dende as eleccións, senón tamén nas rúas, comezando a casa polos pilares, expandíndo o noso movemento comezando polos municipios coma se fixo no 36. E o primeiro obxectivo primordial inimigo a derribar, é a restricción proporcionada pola lei D’Hondt. Co noso permiso, non han enviar máis irmáns á guerra, non han roubar máis ó traballador, non han continuar creando diferenzas entre os máis ricos e poderosos e os máis pobres e febles, e non han seguir propagando este orde mundial antisolidario e noxento no noso nome. NON NO NOSO NOME.
Amse.